گل نرگس

گل نرگس يکي از زيباترين و خوشبوترين گلهاي بهاري ، زيبا ، خوشبو با عمري کوتاه

چشمان معصوم

چقدر دلم ميخواست بتوانم عکس هم در بلاگم بگذارم مثل اينکه موفق شدم . این عکس زیبای دختری است که من او را نمیشناسم ولی ازش خوشم می آید وقتی بهش نگاه میکنی مثل اینکه داره باهات حرف میزنه کاش میشد صداش را شنید و فهمید که چی داره میگه و چی میخواد ، لابد او هم به آینده خود فکر می کند ، هرچند زود است و او فعلا" به اسباب بازی فکر میکند و عالم بچگی را می گذراند ، خدا حفظش کند و سلامت باشد .

خاطرات فیس بوک : جملات زیبا

شگفتــــــا از تــــو ، کـــــه تــــوّکلت بـــــر مـــــردم اســت و تــــــوقعـــت از خـــــــدا

شگفتا از تو ، که هر آن چــــه خواستــــه ای کـــرده ای ، با لفظ اگـــر خـــدا بخــــواهد

شگفتـــا از تو ، که شهوات خود را عشق مینــــامی و عشـــق دیگـــران را شهـــــوت

شگفتـــا از تــــو ، که گُلِ خداشناسی ات ، تنها ، در بهار حـــاجـــا ت می شکفد !!!!!

شگفــــا از تو ، که هر چیز را شناختی ، جــــز آن کــــه و چــــه که باید می شناختــی

ــــــــــــــ

ادب به کار بردن ژست ها وواژه های زیبا نیست ، بلکه صـــدور حرکات و اعمال از درونی زیباست

ادب، تــــوانائــــی تــــوست در بکار بردن هــــر چیـــــزی در جــــای خـــــود

ادب ، نگاه توست از عینک دیگـــــران

ادب ، بگــــوش نزدیکتــــر اســـت تا بــــه زبان !!!!

ادب ، نامه ها را با دست خود بردن است تــــا انداختن بـــه درون صنـــــدوق

ادب ، قطره است که خود را دریا نـــــداند

ـــــــــــــــ

شگفتــــا از تــــو ، که خـــــداوند از رگ گــــردن به تــــو نزدیکتــــر است و تو به اندازۀ رگــــی نــه !!!!

شگفتا از تــــو ، که نمی دانی به زیارت مردگــــان رفتن ، عمـــل به دستــــورات آن هاست!!!!

شگفتــا از تـــو ، که ندانستی ، آزادیِ راستیـــن ، آزادی از زندان تــــوجیهـــات است !!!!

خاطرات فیس بوک : جملات زیبا

طبعا " اصالت خریدنی نیست همانگونه که "حکمــــت " را نمیشود با خودنمائی و مظلوم نمائی بدست آورد ، { اســـاس حکمـــت دوری گزیـــــدن از خـــــدعه و مکـــــــر است } لباسی است بر قامت صادقان و نیکوکاران و با ادبـــــــــان

حــــذر کردن از خدعه و مکر و فـــــــریب

به اندیشه بردن فرو ســــر بجیــــب

بــــود پایۀ حکمـــــت و معــــرفـــت

تـــــو را بایــــد آنجــــا رســــد مرتبــــــــت

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

حکمــــت ، نگاه توست از چشمـــانِ روح و دانــــــــش ، نگاه تو از چشمـــان جســـــم*

دانــــش ، جهان را آن گونه میبیند که می داند و حکمــــت ، آن گونه که هســـت *

دانش ، می ستـــــاید و حکمـــــــــت ، می ستــــــــاند*

دانــــش می گوید : نمی دانی ، بـــــدان و حکمـــــت میگویــــد : نمی دانی بمــــــــا ن*

حکمت ، از جنس جــــوشــــــــش اســــت و دانـــــش ، از جنس کـــــــوشـــــش*

دانش می گوید : بجـــــو تا بیـــــابی ، حکـــــمـــت می گوید: تــــا نیـــابــــی نجـــــوئی *

جرا مؤدب بودن اینقدر سخت است .

حالا دارم میفهمم که اصالت چیست ؟ قطعا " با خانواده داشتن یا نداشتن رابطۀ مستقیم دارد و ریشه در تربیت دارد و تربیت چیزی نیست که بشود خرید همانگونه که شاعر خوب ایران زمین سعدی شیرازی بیان مینماید .

یکی را از وزرا پسری کودن بود پیش یکی از دانشمندان فرستاد که مرین را تربیتی میکن مگر عاقل شود ،

روزگاری تعلیم کردش و مؤثر نبود ، پیش پدرش کس فرستاد که این عاقل نمیشود و مرا دیوانه کرده است .

چون بود اصل گوهری قابل

تربیت را در او اثر باشد

هیچ صیقل نکو نخواهد کرد

آهنی را که بد گوهر باشد

گلستان سعدی: سایت گنجور

ســـــــــــرّ دو جهـــــان

خورشیـــد رخـــش چــه گشــــت پیــــدا // ذرات دو کــــوی شـــد هویــــدا

مهــــر رخ او چـــــو ســـایه انداخـــت // زان ســــایه پدید گشـــت اشیـــاء

هـــر ذره ، زمهر نــــور رویـــش // خورشیـــد صفت شــد آشکارا

پس ذرّه ، ز مهــر گشت مـــوجود // وان مهـــر ز ذرّه گشت پیدا

دریای وجود مــوج زن شـــد // موجـــی بفکنــــد ســـوی صحــــرا

آن موج فرو شده بـــر آمـــد // در صورت کســـوتی دل آرا

بر رستــه بنفشه معــانی // بر خط خـــوش نگــــار رعنـــــا

بشکفتــــه شقــــــایق حقـــــایــــق // بنمـــــوده هــــزار ســـــرو بــالا

اینهــــا همه چیست ؟ عین آن موج // وان بود چــه ؟ بود عین دریــــــا

هر جــزء که هست عین کل است // پس کل چـــه بود ؟ سراسر اجـــزاء

اجـــزاء چه بود ؟ مظــــاهر حق // اشیــــاء چه بود ؟ظـــلال اسمـــاء

اسمـــاء چـــه بود؟ ظهــــور خورشید // خورشید ؟جمــــال ذات والا

صحرا چه بود ؟ زمین امکـــان // کانست کتـــــاب حق تعالـــــــی

ای مغـــربــــی این جدیــــــث بگذار // ســِــــــرّ دو جهـــــــان مکــــن هویـــــــدا

گلشــــــن راز

به نام آنکه جان را فکرت آموخت ///چراغ دل ز نور جان بر افروخت

ز فضلش هر دو عالم گشت روشن /// ز فیضش خاک آدم گشت گلشن

توانائی که در یک طرفة العین /// ز کاف و نون پدید آورد کـــــونین

چو قاف قدرتش دم بر قلم زد ///هزاران نقش بر لوح عــــدم زد

از آن دم گشت پیــــدا هر دو عــــالم /// وز آن دم شد هویدا جان آدم

چو خود را دید یک شخص معیّن /// تفکــّــر کرد تا خود چیستم من

ز جزوی سوی کلی یک سفر کرد /// و ز آنجا باز بر عالم گذر کرد

جهان را دید امــر اعتباری/// چو واحـــد گشت در اعداد ساری

جهان خلق و امر از یک نفس شد /// که هم آن دم که آمد باز پس شد

ولی آن جایگه آمد شدن نیست /// شُـــدن چون بنگری جز آمدن نیست

به اصل خویش راجع گشت اشیــــاء/// همه یک چیز شد پنهان و پیدا

تعالی الله قـــدیمی کو بیک دم /// کند آغـــاز و انجـــام دو عالم

جهان خلق و امـــر اینجا یکی شد /// یکی بسیار و بسیار اندکی شد

همه از وهم تست این صورت غیـــر /// که نقطه دایره است از سرعت سیـــــر

یکی خط است از اوّل تا به آخر /// برو خلق جهان گشته مســـافر

در آن ره انبیـــا چون سارباننـــد /// دلیل و راهنمای کــــارواننــــد

در این ره اولیـــاء باز از پس و پیش /// نشانی می دهند ازمنزل خویش

به حد خویش چون گشتند واقف /// سخن گفتند در معروف و عـــارف

یکی از بحر وحدت گفت انا الحق /// یکی از قـــرب و بُعـــد سیــــر زورق

یکی را علم ظـــاهر بود حــاصل /// نشانی داد ، از خشکی و ســـاحل

یکی گوهر در آورد و هــــدف شد /// یکی بگذاشت آن نـــزد صدف شد

یکی در جزء و کل گفت این سخن باز /// یکی کرد از قدیم و محــدث آغاز

یکی از زلف و خالو خط بیــــان کــرد /// شراب و شمــع و شاهد را عیان کرد

یکی از هستی خود گفت و پنـــــدار /// یکی مستغـــرق بـــت گشت و زُنــــــّار

سخنها کاندرین معنـــــی است حیــــران /// ضـــروری میشــــود دانستن آن

*******************************************

ابن عربی :

به هر چــــه می نگرم صـــورت تو می بینم

از این میــــان همه در چشــــم من تو می آئی

**********

دوست نزدیکتــــر از من به من است // وین عجبتــــــــر که من از وی دورم

چه کنم با کـــــه توان گفت که دوســـــت // در کنـــار من و من مهجـــــورم